BLOG 9 december 2025 Doneren kan hier

Hoe doe je dat dan? een feestmaal voor iedereen?

Het is een vraag die veel mensen bezighoudt rond Kerst en Oud en Nieuw. En ook ons. De vrienden die we hebben willen we graag een heerlijk en feestelijke Kerst gunnen.

Of Oud en Nieuw als dat beter uitkomt.

Met het hele gezin en wie daarbij hoort.

Zodat ieder ook na afloop, enorm voldaan, nog een hele tijd kan genieten.

Onze Vrienden in Mikondo dus.

Dan denken we vooral aan de onderwijzers, de schoolleiding, de leraren (m/v) , de vakmensen die de school draaiend houden, en schoon, de jonge mensen die de kinderen na schooltijd bijspijkeren, de ploeg van Arambe die met al hun kracht en kennis zorgen dat het bouwwerk er nu staat (project Toiletgebouw) en ook de verdedigingsmuur tegen de woeste waterstromen die tegenwoordig in de regentijd een bedreiging vormen voor have en goed. En natuurlijk de leiding van het hele zaakje. Zo'n 60 gezinnen, schat ik.

Heel veel mensen dus, die we heel graag een heerlijk etentje gunnen. Gekookt bij ieder in eigen huis door Moeder de vrouw.

Net als vorige jaren zullen er in ons partnerproject Projet Mikondo centraal inkopen worden gedaan van de ingrediënten die nodig zijn voor dat huiselijk feest van iedere familie. Die worden dan uitgestald op de afgesproken dag in de grote zaal van de school en dat is een mooi gezicht. Kip, spijsolie, tomatenpuree, grote zakken rijst, uien, w.c. papier, enz. enz.

En dan kan ieder op zijn beurt daar een flinke zak mee vullen om mee naar huis te gaan.

En wij, hier in Nederland? Wij kunnen eraan bijdragen met een flinke gift. Daar wordt eigenlijk al op gerekend, want als het boodschappengeld niet van hier komt, gaat het feest niet door.

Dus beste lezer: snel even een goede daad doen? Ja toch?
NL37 INGB 0009 3940 95 o.v.v. Kerst 2025 of met de doneerknop hierboven

Goede Feestdagen en Gelukkig Nieuwjaar!

BLOG 10 november 2025 Doneren kan hier

Leuk hoor! - Kreeg ik gisteren een tijdschrift toegeschoven toen ik in Zwolle was. Het Tijdschrift Vierklank uit Amersfoort, van september 2025 ! Met een Briefje erop gepind: zie p. 21.

Staat er een artikel in over ons mooie werk, van de Stichting Vrienden van Mikondo! Over mijn werkbezoek. Ik lees: "Zo'n reis draait om het controleren of de steun goed wordt besteed, nieuwe noden signaleren en de band met de lokale partners versterken."

Ik ben het daar erg mee eens. Best belangrijk, die controle! Dat je je geen knollen voor citroenen laat verkopen. Ik zag bijvoorbeeld hoe ergens vlakbij een brug is aangelegd voor veel geld uit Nederland die in werkelijkheid bestaat uit een paar planken. Of ik hoor hoe ooit begonnen is met goede moed aan een project, maar dat de leiding niet is opgewassentegen gebrek aan inzet en eerlijkheid.

Fijn dat er zulke positieve geluiden komen uit onze achterban die in heel het land verspreid is en meeleeft.

Aan het eind van het artikel wordt de aandacht gericht op de uitdaging die ligt bij het onderhoud van gebouwen en interieur, die zwaar te lijden hebben onder intensief gebruik en het tropische klimaat. En dat ook daarvoor financiële hulp hard nodig is. ( En dan volgt het adres met banknummer) - Tja, wat begroot was is nog niet voor de helft gedoneerd, dus we gaan hard door met steun daarvoor zoeken. En voor andere zaken, zoals Praktijklessen.

Die doorgaande steun vanuit bewogen harten, dat zorgt voor wonderen! -Terwijl om ons heen in het Westen we zien en lezen van snijden in subsidies en stoppen met jarenlange steun voor mensen in nood.

Dat we toch wel door mogen gaan, is onze bede.

En ondertussen is het hard werken aan meer zelfredzaamheid op financieel vlak van onze partner Projets Mikondo en die duizenden mensen die daar een helpende hand van krijgen.

Over een paar dagen is er in Aalsmeer weer een Bazar, mede voor Mikondo. We hebben gevraagd om laptops voor de lessen op La Tulipe.

In Amersfoort worden weer heel mooie kaarsen voor Mikondo gemaakt en straks verkocht. Her en der worden ook collectes gehouden in kerken zodat we dit mooie werk voor de meest kwetsbare jeugd in Mikondo kunnen steunen.

Schiphol, 's avonds laat 26 september 2025


Weer vaak gebruik gemaakt van de goede werkplek in het hotel waar ik logeer

Op 27 september werd ik (alweer) in Kinshasa verwelkomd, nu voor een verblijf van 4 weken. Echt nodig,en deze keer voor 90% op eigen zak.

De schoolleiding ving me meteen al bij aankomst op en het was of ik weer terug was in mijn oude rol, waar ik 30 jaar veel plezier aan beleefde, SCHOOL!

Veel contacten kon ik hernieuwen of voor het eerst leggen, op juridisch gebied, in gemeentelijke zaken, op onderwijsgebied, zelfs politieke ontwikkelingen. Heel indrukwekkend: hoe naast alle armoe en treurige gebreken in de samenleving ik ook fantastische projecten zag ter verbetering van de infrastructuur.

Mijn expertise in (Mensen)rechten kwam me goed van pas om te begrijpen wat er speelt, dagelijks, aan urgenties van school en project. Ik heb er weer heel wat van opgestoken! Stof genoeg voor een vertelavond!

Het is echt makkelijk om goed FRANS te spreken en zo Kinshasa en de Kinois te begrijpen. Een beetje.

Continuiteit. De ontwikkelingen op weg naar meer autonomie van onze Congolese partner leerde ik van binnenuit kennen en begrijpen. Korte termijn en lange termijn uitgezet.

Nu al wordt er samengewerkt met andere scholen en opleidingen, waar ze geen machines hebben. Stagesworden dan op Muasi Mosala gedaan.

Langzaam dringt het besef echt tot me door dat kwaliteit van onderwijs hiervaak treurig is vergeleken met die op La Tulipe en Muasi Mosala. Als we met de auto de wijk inrijden, kan ik de juffen van Muasi Mosala uithoren over het verschil met de opleiding van de overheid. Die duurt langer (2 of 3 jaar, meen ik) en de afgestudeerden hebben lang niet zoveel praktijk gehad.

Op locatie begreep ik beter hoe de waterkering gemaakt moet worden, en met voorrang, anders gaat een eventueel nieuwe overstromingsramp het mooie Toiletgebouw aantasten dat we met de Wilde Ganzen neerzetten. (Ja, raar he, lieve lezer, we hebben toch al toiletten! Mooie ook! - Dat verhaal ga ik een andere keer maar doen.) Deze foto is al lang weer achterhaald, maar spreekt wel beeldend over het grondwerk: diep in de bodem het fundament van de kolommen.

Wie thuis in Nederland in mijn app-groep meeleefden elke dag konden aan de foto's wel zien dat ik veel persoonlijke ontmoetingen had. Bijvoorbeeld met mevrouw Grace, het hoofd van Muasi Mosala. Dan kon ik ook vragen naar persoonlijke omstandigheden, zoals hoe ze werk en gezin kan combineren.

Of bijvoorbeeld met een jong meisje dat een baby bij zich had op de Naaischool. Ze wilde me best vertellen dat ze zwanger was geraakt en daardoor het eindexamen niet meer kon halen. En hoe woedend haar vader was geweest. Nu zag hij immers al zijn toekomstplannen voor haar mislukken! En zat hij ook nog met een extra mondje om te voeden! - Gelukkig hoorde ze toen al gauw over Muasi Mosala en nu was zij heel goed daar op haar plaats en was haar vader ook helemaal bijgedraaid, vertelde ze me.

Wat gelukkig dat de meiden op Muasi Mosala welkom zijn met kindje! Zonder aparte behandeling. Anders zouden ze die opleiding niet kunnen volgen, en het is juist zo belangrijk, vooral nu, in deze situatie, dat ze in haar levensonderhoud kan voorzien. Overigens: De onderlinge solidariteit tussen de cursisten en juffen is zo mooi om te merken! Ook de voertaal is voor hen geen obstakel: Lingala. (Ik maakte toch ook een meisje mee dat net uit Angola kwam gevlucht; die heeft het even moeilijk, want Portugees kent niemand bij Muasi Mosala)

Ik heb heel veel geluisterd naar wat een van de meisjes die goed Frans sprak me vertelde over het leven in deze wijk Mikondo. Heel wat minder goed dan in de wijk waar ze zelf uit kwam, Lemba. Daar zijn ook vaak meiden die zwanger raken als ze nog op school zitten, maar niet zo veel als in Mikondo.

Het was een opluchting voor me om te horen van de vernieuwing in het onderwijsprogramma van Muasi Mosala. Het is niet meer alleen de techniek en kennis van stoffen en modellen leren beheersen, maar ook wordt er toerusting geboden op gebied van gezondheid, omgang met elkaar en huishouden. En natuurlijk seksuele voorlichting. Hard nodig, want dat onderwerp is taboe. Kortom, leren wat bij ons normaal thuis bij moeder geleerd wordt. (Of loop ik hier heel erg achter? )

De vaart zit erin, de meiden zijn elkaar ook tot steun, er wordt in korte tijd heel veel geleerd en aan het eind, na 6 maanden, zijn alle cursisten toegerust om zelfstandig met dit vak haar brood te verdienen.

En ik hoorde en zag dat ze daarna in contact blijven met elkaar. Dat is met de Social Media tegenwoordig makkelijk.

Ook kwam een grootmoeder van 5 jongens met me praten. Haar man was een paar maanden eerder overleden en nu kwam ze op Muasi Mosala voor de opleiding Naaien, maar ze vindt het er ook zo gezellig, vooral in deze moeilijke tijd voor haar. En ze wordt helemaal niet buitengesloten door de jeugd.

Een heel ander onderwerp: Ook heb ik dag na dag ervaren hoe je heel attent moet zijn op diefstal van spullen en machines. Daar had ik ook eerder al vaak wat van gezien of gehoord, maar nu was het wel heel erg raak. En hoe dan je spullen op te sporen en terug te krijgen, of je schade vergoed te krijgen ... dat is een verhaal apart. Ander keertje maar.

Mijn diepe eerbied voor alles wat goed gaat is nog weer toegenomen!

En het afscheid en tot ziens was weer hartverwarmend!

BLOG 8 augustus 2025 Doneren kan hier

"Gaat ze nou weer naar Mikondo?", gonsde het in bepaalde kringen. En ja hoor, voor de zoveelste keer weer de verre reis. Om de vooruitgang mee te maken en.te zien waar nog hulp van ons bij nodig is. Zodat de collectes en giften van de Vrienden van Mikondo concrete doelen kunnen steunen.

Het ligt alweer een paar weken achter me nu ik dit Blog schrijf.

En alweer een paar heel spannende situaties ook. Mensenwerk aan beide zijden van de evenaar, in Deventer en Drenthe enerzijds en in Kinshasa anderzijds.
Dewes, Mieke, Papy en achter ons de Vrienden van Mikondo en de werkers van Projets Mikondo. Zoals deze laatste dagen weer.
Pfff.

Maar het is weer goed afgelopen.
Met goed overleg, inventiviteit en heel veel goede wil.

Afgerond met een paar korte appjes.
Deze gisteravond om 22 uur 45 van Mikondo tot slot :
(Quote): Un grand soulagement vraiment - nous nous battons pour la réussite de ce projet (vert.) : Wat een opluchting geweldig - wij vechten door voor het welslagen van dit project.

Tussen haakjes: Beste Bloglezer: Probeer dit maar een paar keer te lezen, met gevoel!
- -
Maar nu terug naar het bezoek: Mieke naar Mikondo.
Een dure grap, zo'n reis. Is het dat wel waard? Wat levert het op? - Nou, dat ervaar ik elke keer weer, en dat ervaren ook Alice en Annica en dominee Bob en Mense.
Het is ook een van de doeleinden: meer bezoekers uit Nederland naar het project in Mikondo!

Het is onze ervaring dat je dan veel meer en beter begrijpt. Over de kansarme jeugd en hun moeilijke situaties en hoe onze hulp nodig en effectief is.

En nu, na die drie weken, een verslag doen, dat is nog een hele toer. Zo veel, zo anders daar dan in ons Nederland, zo hartverwarmend vooral. Hoe kan je dat een beetje overbrengen?

Voor wie daarin mee wilde leven elke dag had ik een Chatgroep aangemaakt. En nu moeten alle anderen toch ook "bewerkt worden". Daar doe je het toch ook voor?!

Films en foto's in overvloed, (zie onder), zelfs 2 professionele filmreportages. Een van de Open Dag op LA TULIPE, en een van LA DEFENSE, het afstuderen van de 9e groep MUASI MOSALA.
Maar de essentie? Die kan je het beste vertellen, vanuit je ervaring en vanuit je hart, als daar gelegenheid voor is. En dat doen we heel graag, Want het gezegde luidt: alleen met je hart kan je echt zien.
Alice, Annica, Mieke en Papy, je kan elk van ons "met een natte vinger lijmen ervoor!".

In Nederland willen ze bijvoorbeeld weten: hoe gaat het nu met die kinderen die Alice aantrof op een achteraf erfje en die door Papy naar de school La Tulipe werden geloodst. Hoe gaat het nu met hen, een schooljaar verder op La Tulipe?

En het Wilde Ganzen project? En de strijd tegen het water, nu dat klimaatprobleem opduikt? En die schoolkosten? En zijn de mensen eigenlijk wel blij met Projets Mikondo en Muasi Mosala? Hoe uit zich dat? En met wat er uit de container is gekomen?

Nog maar net in DRCONGO geland, werd ik toegezongen door het onderwijsteam op de 5e etage van het hotel in de stad waar ik logeerde: Wees welkom hier, je bent hier thuis, neem je gemak ervan ...

En ik liet ze op de telefoon Alice zien die een grote fietstocht maakte in de hitte in Nederland. En maakte contact met Annica in Griekenland, die over haar woorden struikelde van blijdschap om direct met de bekenden in Congo verbonden te zijn in beeld en geluid. Iedereen verbonden!
Van begin tot eind: Ambiance! Zingen en dansen en vreugde, of ook zorgen uitwisselen. Wat was het menselijk contact geweldig steeds!

Dus mensen: je bent welkom, je krijgt een fantastische ervaring en kan terug in Nederland nog beter helpen. We helpen graag met onze ervaring al wie ook zelf naar MIKONDO willen reizen!
Er wordt naar ze uitgekeken daar, hoor!

Maar we bieden ook van alles op de website en Facebook en op de Blog. We doen ons best om iets te laten voelen, om onze Nederlandse Vrienden van Mikondo te inspireren tot actie: voor de broodnodige gelden om onderwijs en vorming te kunnen blijven geven.
Doe ook mee, want we hebben meer krachten nodig!
Tijd, kennis en/of kunde op allerlei terrein en veel enthousiasme om te helpen, dat is ervoor nodig!
Zegt het voort!

Zegt het voort! Jouw enthousiaste verhaal kan iets moois tot gevolg hebben!
Zoals vorige maand. Toen iemand zei tegen een van de trouwe Vrienden van Mikondo: Ja, ik zal een steentje bijdragen! Ik vind het wel leuk nu eens iets te doen voor jouw project!

Contactgegevens: Bellen voor overleg? Dewes tel. 0570-621390 Mieke whatsapp 06 30 75 60 41

Website St. Vrienden van Mikondo op: www.mikondo.nl

Mail vriendenvanmikondo@gmail.com - (Sta je al op de mailinglijst? Vraag anders erom).

FACEBOOK Muasi Mosala- Niet alleen over de Naaischool, maar ook andere activiteiten, bijvoorbeeld de school c.s. LA TULIPE.
Op Facebook ook Annica Koot en/of Mieke Rang

------------------------------------------------
Foto's juni/juli 2025 gemaakt door Mieke

Let wel: al het geboden onderwijs is voor families in moeilijke omstandigheden, die op andere scholen niet terecht kunnen. Zonder Projets Mikondo en Vrienden van Mikondo en achterban was het niet gebeurd!

LA TULIPE
Afscheid kleuters: na 3 jaar naar de volgende stap, d.w.z.naar de Lagere school. Hier Directeur en Prefect met de cijferlijsten.

MUASI MOSALA
Afstuderen 9e groep - 72 meiden en jonge moeders.-
Foto1: De laatste afspraken voor de grote dag.

Foto 2: de grote dag van feestelijk en plechtig afstuderen.
Voor een jury en honderden belangstellenden. Gejuich.
En tranen van ontroering! Want wie geen perspectief hadden zullen nu voortaan voor zichzelf en familie de kost kunnen verdienen! Dankbaarheid voor de geboden kansen!

Ontroerde Vader zet zijn handtekening voor de jury

GEBOUWEN
Het "tweede gebouw"(wie verzint een leuke naam ervoor ?) Voor het Bedrijfskantoor, Vergaderruimtes en ruimtes voor wisselende Les-activiteiten. - Wat zijn ze trots op het resultaat van veel inspanningen ervoor!

De bank is zojuist aangesleept en bekleed - Daarop zal vanaf nu Mieke tijdens haar 3 weken bezoek her en der mogen zetelen.
Binnen en buiten.


En ook zojuist zijn alle ramen van glas voorzien! Nu alleen nog het dak.

PROJETS MIKONDO en ONDERHOUD
Voor de goede gang van zaken in Projets Mikondo zijn nodig: ruimtes, mensen, toiletten, en spullen. En Tafels en Stoelen en Banken. En geld natuurlijk.

Voor het Goed Functioneren in het dagelijks leven heb je nodig: mensen en stroom, water, en ook internetverbindingen.
Maar dat is nu juist een groot probleem daar in de DRCongo.
Daar moet je oplossingen voor vinden.

Je hebt Aggregaten nodig. Brandstof ervoor. ( Nota Bene: om 18 uur valt ineens het donker in!)

En dat alles heeft goed onderhoud nodig. Muren en ramen en vloeren. Meubels. Door het tropisch klimaat gaat slijtage enorm snel.
Door slechte kwaliteit brandstof raken aggregaten regelmatig buiten werking.

Groupe Electrogene


Treurnis - Na de vorige opknapbeurt zijn nu de kozijnen en raampartijen van klaslokalen in verval.

Bij de foto's: Geen grote tafels? Dan maar patronen tekenen en knippen waar wel een plaatsje is. Zoals hier op zaterdag op een bank in een leeg lokaal op La Tulipe.

TENSLOTTE
Ook nodig: Materialen voor de lessen op school. Cahiers, lesboekjes, toetsen.

Ook voor de verplichte Praktijklessen ( Biologie-Scheikunde, Elektriciteit, Informatica, enz.)

En de Praktijkopleidingen ( Couture, Autoreparaties, Meubelmakerij, Lassen, enz.)

En tot nu toe is het ons als Vrienden van Mikondo met veel inspanningen en hulp van Collectes en Fondsen en donateurs aardig gelukt om overal hulp voor te bieden aan dit prachtige partnerproject in Mikondo!

En nu wel doorgaan! Het is nog hard nodig.

BLOG -- Kinshasa, 2 juli 2025Over Muasi Musala Doneren kan hier

Applaus voor de 1e spreekster

Positief, hoor, zo'n naaiopleiding!
Maar... als de opleiding klaar is, en de meiden een diploma hebben en inderdaad enorme bagage aan kennis en kunde .... wat dan? Lukt het dan wel om daarmee te zorgen voor eigen inkomen en zelfstandigheid?
Is daar niet nog bij nodig een startkapitaaltje, een lening om een naaimachine te kunnen kopen waarmee dan zelfstandig gewerkt kan worden aan bestellingen? Regelen jullie dat dan ook?
Want dat is bij andere projecten nog wel eens een bottleneck: wel een diploma, maar geen geld om een machine te kopen of te huren. "En de productiviteit van arbeid zonder kapitaal blijft gering".

Dat is de vraag die een van de zeer betrokken goede gevers ons stelde van de week.

Dat kwam goed uit, want juist een paar dagen eerder hadden Papy en ik in gezamenlijk overleg een kleine bijeenkomst georganiseerd (in het nieuwe 2e gebouw, waarvoor we nog geen ander naam hebben dan 2e gebouw) met een aantal meiden die wel wilden komen vertellen hoe hun leven door Muasi Mosala veranderd was en hoe nu verder...
Zelf heb ik er geen foto of video van gemaakt, want ik wilde alle zeilen bijzetten om goed te luisteren, te observeren. Maar er is wel degelijk een video van, en de opnamen zijn gemaakt door Exaucée, een jonge vrouw die al sinds Planete Jeunes ons helpt waar ze kan.

Kort en goed: ieder is tijdens de opleiding al in staat om wat bij te verdienen op de machines van ons. Sommigen zijn zo gedreven, dat ze ook op zaterdag komen.

Wie na afronding van de opleiding nog niet zelf een machine heeft, blijft nog een of twee periodes in het atelier werken tegen vergoeding. Daar worden bijvoorbeeld de uniformen voor La Tulipe gemaakt. Maar ook bestellingen van andere scholen of zaken. Daarmee zal ze genoeg hebben kunnen sparen om wel 2 of 3 machines te kopen. En materialen. Dan kan ze met anderen samen een atelier beginnen.

De opleiding is een zetje geweest om in eigen kracht en door hard werken verder te kunnen.

Entree Pôle des Métiers . Papy, Mieke en mw Grâce

BLOG 5 juni 2025JE STINKENDE BEST DOEN VOOR MIKONDO Doneren kan hier

Over ons, wat wij doen, onze zorgen, Jaarverslag.

Onderwijs voor de allerarmsten in de wijk Mikondo, van Kinshasa, DRCongo. Dat doen we al sinds 2001.
Nu is er alweer een JAARVERSLAG.
Over het boekjaar 2024 kunt u hier downloaden:
- Het Bestuursverslag
- De Jaarrekening voor de Belasting in het standaardformulier
- Het uitgebreidere Financieel verslag

"Help ons, onze kinderen kunnen niet naar school".

Zo begon het ooit. In 2000. Ouders van de wijk Mikondo die Mieke te spreken vroegen over iets. Ze begonnen met haar te bedanken voor de bibliotheekboeken die een stel vrienden gestuurd hadden toen ze hadden gehoord dat er geen boeken waren.
Maar ..."Help ons toch, want onze kinderen kunnen niet naar school."

Nu, 25 jaar later.

Die noodkreet is gehoord.
Gratis onderwijs, daar gaat het om.
De eerste reactie was natuurlijk: "Oh, wat erg, maar daar kan ik toch niets aan doen. Dat moet de overheid doen. Zorgen dat elk kind naar school kan. En als de Congolese overheid het niet kan of niet doet, laat dan onze overheid een handje helpen, met ontwikkelingshulp, dat is ervoor".

Maar het is net als met een auto die te water raakt; dan zou je willen dat je te hulp kon schieten. Maar in je eentje gaat dat toch niet? Hard roepen dat er nood is en wijzen op de plek. En dan ...

Wij hebben het geluk gehad dat er mensen geluisterd hebben naar ons, naar de nood. En dat mensen de handen ineensloegen, hier en in Mikondo, samen aan het werk ervoor.

En wat een succes is erop gevolgd! Een kleuterschooltje werd een school, 6 klassen lagere school, en toen erbij nog 1 t/m 6 klassen middelbare school! En toen een duurzaam gebouw dat tegen een stootje kan. KwaliteitsOnderwijs met een prima team. Inmiddels elk jaar wel 1200 leerlingen!

kleuters maart 2025

Ondertussen gaat Congo gebukt onder de last van vreselijk oorlogsgeweld in het Oosten met 7 miljoen mensen van huis en haard verdreven nu. - De Congolese overheid heeft het nog niet voor elkaar met dat gratis onderwijs.

Buitenlandse hulp gaat naar de ergste nood: de 7 miljoen vluchtelingen voor het oorlogsgeweld van gewapende groepen, al of niet door Rwanda gesteund. - De Europese Unie heeft haar budget dit jaar verhoogd van 60 miljoen naar 100 miljoen dollar. Maar dat is een druppel op een gloeiende plaat als je bedenkt dat er 800 miljoen dollar van de VS is weggevallen door Trump.

Arm en rijk
Armoede daarginds, wat dat is, dat kan je haast niet begrijpen. 74,6 % van de bevolking moet zien te overleven met nog geen 2 Euros per dag.

Ons clubje Vrienden van Mikondo heeft zorgen. In de maand juli en augustus moet de school opgeknapt worden. Er zijn 8 Aanvragen de deur uit gegaan naar Fondsen, maar we horen almaar nix. Als de school verloedert zijn we nog niet jarig.

De septic tank in de binnenplaats begeeft het. Dat wordt stinken straks. De kapotte banken moeten vervangen, en het hout ervoor is duurder nog dan vorig jaar. Ramen en deuren moeten hersteld. - Er zijn gelukkig kortgeleden enkele nieuwe laptops geschonken, zodat de computerlessen die stillagen weer zijn opgestart. Maar het zijn er nu toch niet meer dan 8.

Straks moet de nieuwe lichting leerlingen weer een gratis uniform krijgen van school. Een dat het hele jaar uit moet dienen. Enzovoorts.

Steentje bijdrage?
Wij hebben gewoon geldzorgen. Ieder die een beetje sympathie heeft voor dit mooie succesvolle werk kan dus heel mooi zijn of haar steentje bijdragen.

En hoe het goedkoopst? Met SPONSORKLIKS. Je koopt iets op internet, maar dan via SPONSORKLIKS. - MIKONDO krijgt er een % van en jou kost het niets. Alleen een Beetje Moeite. Alleen een Beetje Moeite. Zie hier de uitleg.
Niet vergeten! Op je muur schrijven!

Laat het geld niet op straat liggen dat Mikondo zo hard nodig heeft.

SPONSORKLIKS, dat gaat zo:
Bestel je wel eens wat online? Doe het dan via deze link.
Je steunt daarmee De Vrienden Van Mikondo!
Via deze link kom je op de pagina van de Vrienden van Mikondo bij Sponsorkliks en op die pagina kun je in het zoekvak achter de tekst "Alle webwinkels" de webwinkel opgeven waar je naar toe wilt. Daarmee steun je ons gratis.

hoogste klassen op excursie febr. 2025

BLOG 29 MAART 2025 DANKZIJ UW STEUN Doneren kan hier

Al meer dan eens nam ik me voor te Bloggen over een onderwerp als: waar de giften aan Mikondo eigenlijk voor gebruikt worden.

Dat het er maar steeds niet van gekomen is, zit me dwars. Wat weerhoudt me er toch van? Er is toch juist zoveel over te vertellen!

Ik denk dat dat het nu juist is: zoveel over te vertellen, waar begin ik dan?

Welaan, gewoon ergens beginnen, Mieke! Pak maar iets uit de grote hoop, en volgende keer iets anders en volgende keer weer, enz. enz.

Nemen we nu de ingezamelde kleding dan als eerste. Van de voetbalclubs, maar ook zomaar kleding die nog heel netjes was! Eigenlijk dus iets wat wel heel weinig waarde heeft voor ons hier, en het voelt een beetje ongemakkelijk, zo, omdat het mooier zou zijn als je nieuw kon sturen, maar ja, Papy zegt altijd zo nadrukkelijk dat het juist enorm veel waarde heeft voor deze kinderen en hun ouders en broers en zussen. Moet je dat geloven? Moeilijk hoor.. Tot ik deze week 2 foto's zag, waardoor ik het onderwerp in een beter licht ga zien.

********************

Foto 1. Wat zie ik daar? vraag ik aan Papy. - Ik had al gezien dat het niet kinderen van de school LA TULIPE zijn. Dat zie ik aan de kleding. Ze hebben geen uniform aan. Een enkeling heeft zelfs geen schoenen aan (dat wordt gevoeld als het toppunt van armoede!). Maar ze zitten heel rustig en aandachtig terwijl Papy iets aan ze vertelt. In de grote zaal van Pôle des Métiers. Verderop zie je dames aan het werk aan tafeltjes met naaimachines. (Wat is het toch een gigantische zaal! Er kunnen met gemak diverse activiteiten tegelijk plaatsvinden)

Zijn dat de kinderen uit de wijk van Pôle des Métiers? Die bij jullie huiswerkbegeleiding krijgen? Ja? En waar luisteren ze zo aandachtig naar?

En dan hoor ik dat Papy ze iets uitlegde over de voetbalwedstrijd die wordt georganiseerd straks en de voetbalkleding uit de container die net aangekomen is en die ze dan mogen aantrekken en hoe je daar mee omgaat.

Ik ben stomverbaasd. Daar kunnen die kleintjes toch niet in?! - Dan protesteert Papy. Zeker wel! Bij al die voetbalkleding die we van jullie gekregen hebben zat ook heel veel voor de kleine jeugd!

Echt voetballen kan nu dus dankzij de inzameling en dankzij de Euro's die werden gedoneerd om het allemaal op transport naar Mikondo te krijgen. DANKZIJ UW STEUN. Vorige week is het aangekomen en meteen uitgepakt en netjes opgeborgen. Maar ook voor een deel meteen weer tevoorschijn gehaald. Geen dag te verliezen, want een echte voetbalwedstrijd voor deze jeugd die nooit eens iets leuks heeft, dat is klasse!

En hoe pedagogisch verantwoord ermee wordt omgegaan!! Eerst dus een les van Papy over de regels voor het gebruik en het onderhoud; en wie wat doet om het in goede staat te houden, zodat je er heel lang plezier van hebt. En dan nog eens dunnetjes herhalen en dan wordt de spanning verder opgevoerd: wanneer gaan we los???

***********************

Foto 2. Op Facebook nota bene ongeveer dezelfde dag een jongen die ik vaak zie op Pôle des Métiers en ook elders. Hij post altijd heel fraaie foto's van zichzelf aan het werk in de bouw of eromheen. En nu? Hij poseert heel sjiek in een kantoorachtige omgeving. Nu geen stofjas of overall. Maar het is vooral de tekst die me ontroert, want hij maakt zo reclame voor ons Project! En doet dat op de manier die zo gewoon is in Congo: door dank aan de mensen en aan God, "de vader der wezen". En een zegenbede voor ons allen. Kom daar eens om in ons koele landje! DANKZIJ UW STEUN, zeggen wij dan.

Aujourd'hui je suis bien habillé grâce L'O.N.G.D projet Mikondo , Que les pere des orphelins bénisse tous les membres de la projet Mikondo et les amis des Mikondo (vertaald : vandaag ben ik netjesgekleed dankzij de Stichting Projets Mikondo. Dat de vader van alle wezen alle leden moge zegenen van Projets Mikondo en Vrienden van Mikondo) .

Meer en vaker kijken wat er gebeurt DANKZIJ UW STEUN?
Kijk op Facebook Muasi Mosala en/of op onze website.
Staat u al op onze mailinglijst? Vraag anders even daarom aan Dewes op
vrienden van Mikondo.

Blog van Mieke 2024