Een bijzondere samenkomst, die 9e November, in Zwolle! Om te vieren wat tot stand is gebracht in Mikondo sinds Papy daar als reddende engel is ingesprongen.
Niet alle betrokkenen konden komen, dus met dit verslagje kunnen de toen daar afwezigen toch iets ervan proeven.
Dat ons Mikondo-project zo stand kon houden en groeien nadat de inspirerende initiator Epi Kaluba overleed, in 2017, dat mag je gerust een wonder noemen. Zowel in Congo als in Nederland is er met vreugde en niet aflatende inzet keihard gewerkt voor onderwijs voor de allerarmsten van Mikondo. Daar wilden we nu wel eens even bij stilstaan!
Er zijn geschenken uitgedeeld door Papy: prachtige blouses en feestelijke japonnen Congolese stijl voor het kernteam. Een staaltje van het vakwerk dat wordt geleverd op MUASI MOSALA, de opleiding tot couturiere. Deze maand studeert alweer de 6e groep af sinds de start van het project!
Vele honderden meiden en jonge moeders die geen uitzicht hadden zijn zo al uit de put geholpen en nu werkzaam in een waardig beroep met een behoorlijk inkomen.
Ik had graag nog wat tijd gehad om toe te lichten hoe in de Congolese cultuur de waarde is van zelfgemaakte kleding. Daar hebben we hier in ons land geen benul van! Hopelijk dan bij een andere gelegenheid.
Met illustratie van twee series foto's werd verteld door Papy en vertaald door Mieke wat er voor verschil is gemaakt de afgelopen 7 jaar. Wat al die inspanningen door de werkers van het Congolese team voor elkaar hebben gekregen. En hoe nodig het was dat mensen in Nederland almaar op zoek zijn naar de middelen om die werken te kunnen uitvoeren. Het is een groot succes! Maar we timmeren niet aan de weg. We houden ons ook stil over alle moeiten en tegenslagen, en de steeds stijgende kosten, maar houden gewoon vol en zoeken meer medewerkers die dit een uitdaging vinden. Voor de kinderen, voor de jeugd die anders geen toekomst heeft.
Hoe nodig het is om fondsen te vinden, zie je aan deze recente foto. Schoolbanken en stoelen zijn er tekort. Praktijklessen hebben nood aan materialen. Met Kerst willen de werkers graag weer een kerstgave voor hun gezin ontvangen. En ga maar door.
Hoe snel werk wordt uitgevoerd zie je aan de volgende foto: Er is in de binnenplaats naar water geboord, omdat de waterlevering almaar problemen gaf en nu met de epidemie van Mpox is hygiëne nog meer dan normaal van belang. Een week later spelen de kleuters alweer hun spel en zie je geen spoor meer op de vloer van de boorwerken. Maar intussen is de school o zo blij dat er nu elke dag water is. En de omwonenden ook, want voor hen is het water zo dichtbij en voor een gering bedrag ook een uitkomst. ( En wij kunnen weer een van onze doelen afvinken)
En de werkers gaan door: alle goederen die afgelopen 2 jaar zijn ingezameld moeten nu naar Mikondo. Dat kost een hoop geld en daar komt nog veel aan tekort. Het zijn allemaal spullen die ginds niet te koop zijn, dus heel nuttig: meer dan 80 degelijke naaimachines, vele rollen stof en dozen met naaispullen, een machine om de 3x 1200 lesboekjes te vouwen en nieten die elk jaar nodig zijn (dat gaat nu nog steeds met de hand, stuk voor stuk), kantoormeubilair en - kasten, enz. enz. We hebben de transportkosten nog niet rond! Help!
Wat raakte ik ongelooflijk in de stress, eind augustus. Het nieuwe schooljaar voor de deur op
LA TULIPE. En ik hoorde elke dag op het nieuws hier bij ons over de uitbraak van de zeer
besmettelijke en dodelijke Mpox epidemie in de DRCongo!
Radeloos was ik over het gevaar dat onze leerlingen op LA TULIPE straks lopen.
Bitter hoorde ik de adviezen van de Congolese overheid: "Niet te dicht op elkaar komen en
veel handen wassen". Hoezo, in de klas met z oveel en op zo weinig banken? En handen
wassen? Het water wordt nota bene met emmertjes aangevoerd, omdat de waterleiding almaar
niet werkt! Met emmers moet het aangesleept worden vanaf het enige tappunt in de buurt,
verderop, bij de katholieke kerk Mama Wa Bossawa.
Dan maar afwachten? - Gelukkig niet! Wa ...
We worden opgetrommeld door onze partner. "Dat plan om naar water te boren in de school,
dat kan nu niet langer uitgesteld worden, he? Hier kan het snel worden gerealiseerd, als jullie
kunnen helpen met de financiering."
Ik sta paf hoe snel het werk volgens hen zou kunnen worden uitgevoerd. Binnen een dag of
10 gereed? Alleen een kwestie van geld nu? Maar dat hebben we niet. Het kost altijd best
veel tijd om financiering te vinden voor onderdelen van het mooie werk in Mikondo. Op stel
en sprong is het wel eens gelukt, toen met die stormramp. Maar nu ... is het een kwestie van
nog sneller de beurs trekken!
En toen deden we maar wat we konden: erover spreken met wie ons nabij waren. En het
wonder gebeurde: met een week kon het boren beginnen! Een paar dagen later kregen we
op foto en video te zien hoe het in zijn werk was gegaan. Als de analyses in het lab in de
stad goed zijn, kunnen we spreken van drinkwater in de school LA TULIPE! De omwonenden
zullen ook ervan kunnen profiteren, tegen gereduceerd tarief.
Nog meer goed nieuws? Zeker wel! Het onderdeel MUASI MOSALA is nu niet alleen
opleiding voor meiden en jonge vrouwen die de kost kunnen gaan verdienen, maar inmiddels
ook een atelier waar bestellingen kunnen worden uitgevoerd. En dat gaat dan niet alleen om
enkele stuks, maar om partijen!
Een naburige katholieke school keek op Facebook wat dat voorstelde en raakte meteen zo
onder de indruk, dat ze een proefpartij uniformen bestelden en daar zo tevreden over waren,
dat ze een order plaatsten voor nog veel meer. Die is op afgesproken tijd afgeleverd. Dus
meteen ook een goede reclame voor andere scholen waar het een probleem is om
kwalitatief goede uniformen op de kop te tikken.
Over reclame gesproken: hier in ons land kunnen wij reclame heel goed gebruiken. We
hebben leuke vacatures open staan om ons daarbij te helpen. En ... Mieke en Annica en
Alice kunnen uit eigen ervaring vertellen hoe het gaat in Mikondo en willen o zo graag
uitgenodigd worden. Dus nodig maar uit bij jou in de buurt, lezer/-es!
BLOG 23 augustus 2024 Hoort zegt het voort! 100% Doneren kan hier
De maanden juli en augustus zijn bij LA TULIPE verre van rustig geweest. Voor en in de school was er geweldig misbaar toen de uitslag van het Staatsexamen, EXETAT, bekend werd. Wat een ongelooflijk succes! Toverwoord 100% = alle 31 kandidaten geslaagd! Na een loopbaan van 2 jaar kleuterschool, 6 jaar lagere school, 2 jaar Brugklas en 4 jaar Middelbaar Onderwijs.
Directeur van La Tulipe
Nu ik dit voor het Blog opschrijf, voel ik weer dat het gewoon lastig is om echt te beseffen wat dit ook betekent voor ons hier, de achterban van Vrienden van Mikondo. Hoeveel inspanningen en spanningen dit heeft gekost, elke maand weer. Regelmatig merken we dat we niet genoeg hebben opgehaald. Dan komen er dus geen schoolbanken en tafels en kasten die zo nodig zijn. Maar ook dan zijn we toch blij, want de lokalen konden wel weer netjes geverfd worden, ook dit jaar. En de kapotte meubels zo goed als mogelijk gerepareerd. En de examenkosten voldaan. Trouwens, waar mogelijk worden muren betegeld, dan hoeven die later niet meer geverfd te worden, wat weer geld scheelt.
Betegelde muur in klaslokaal
Reparatie nodig van die banken!
We gaan met frisse moed verder en vragen her en der om steun. En ook worden we zo blij van het meeleven, en van de opbrengsten van geweldige acties. Nederlanders die dag in dag uit hun tijd en energie gestoken hebben in het verkopen, of bakken, of gieten van kaarsen. Of tasjes naaien. Voor die kinderen in Mikondo die zonder onze inzet geen onderwijs zouden kunnen volgen.
Wanneer gaat de school weer beginnen? We vervelen ons zo ...
Maar ook in Mikondo zelf doen ze er alles aan om wat geld bijeen te brengen. Zo is er afgelopen week elke dag een heel aantrekkelijke markt in en om de school La Tulipe gehouden, waar uitverkoop was van de fleurige kleding die op de Naaischool in de lessen was gemaakt. Er kwamen veel mensen op af die zo tegen een schappelijk prijsje een mooi kledingstuk konden kopen voor de kinderen of zichzelf.
Het is ontroerend te zien op het filmpje hoe een omaatje voor een meisje een mooi jurkje vindt en met Papy over de prijs onderhandelt. 3000! - 2.000! - 3.000! - Ze steekt 2 vingers op: 2.000! - Goed, zegt Papy. Oma blij, kindje mooi, Papy ook blij.
Zo hoort dat daar. Je probeert altijd af te dingen. En als het goed gaat, zijn zowel klant als verkoper dan blij met de handel.
Zo'n mooi jurkje voor zo'n arm meisje? Jazeker! In de uitverkoop bij Projets Mikondo. Eind augustus 2024.
Van de werkstukken van de Naaischool. En juist voor de allerarmste kinderen in de buurt Mikondo in Kinshasa.
Zo hoort dat daar. Je probeert altijd af te dingen. En als het goed gaat, zijn zowel klant als verkoper dan blij met de handel.
Hoort zegt het voort! We zetten ons nu bovendien in om ons bestuur uit te breiden en te verjongen. Over 2 weken met een kraam in Steenwijk. We werven jongere mensen die voor een frisse wind gaan zorgen. En misschien ook wel naar Mikondo willen, net als Alice en Annica en Mieke en Mense en Dominee Bob. Die hebben onvergetelijke dagen resp. weken daar beleefd. En kennen nu nog beter die kinderen van Mikondo en hun ouders en de mensen van de school. Ze hebben gezien hoe diepe armoede is: ouders die de kosten niet kunnen opbrengen voor school. Ouders die aan zien komen dat hun kinderen de boot voorgoed missen, als wij niet ...
Bestuursvergadering
We zijn eraan begonnen, jaren terug, en dan kan je niet anders dan doorgaan. Volhouden. Aan de deuren kloppen bij onze Nederlandse vrienden en familie. Zuinig beheren wat er gedoneerd wordt. Goed uitleggen dat het menens is: dragen wij niet bij, dan .. Dan is de kans verkeken voor kinderen en jongeren die onderaan de ladder staan in die Congolese samenleving. Daar is immers geen overheid die voor hun scholing zorgt, voor hun schoolkleding, voor hun leermiddelen, voor het leefgeld voor hun onderwijzers en juffen. Voor het onderhoud van de lokalen en de banken en tafels ... Hoera voor Vrienden van Mikondo! Projets --- Mikondo oyé!
Ik doe mijn computer open en lees dit:
En soms zit geluk in de rechterbenedenhoek van je YouTube video: daar zit een functie die niet iedereen kent maar die je wel extra volgers kan brengen.
ZUCHT. Omdat me dat boeit en ik die tips wel zou willen oppakken. Maar al zoveel andere dingen te doen heb.
Wat zou het toch geweldig zijn als we bij onze club nu eens iemand hadden die dat zou willen oppakken: onze Mikondo op de moderne media meer bekendheid te geven! Zo leuk om te doen, want er gebeurt zoveel! En zo hard nodig, om meer mensen ervan te laten meegenieten. Maar waar vinden we iemand die daar aardigheid in heeft en dat met ons voor Mikondo wil doen?
Volgers laten zien wat er allemaal gebeurt. Over de school met die 1200 leerlingen, de lessen, de activiteiten, de mode-opleiding, de praktijkopleidingen, enz. enz. En ook de acties van supporters in Nederland.
Nou ja, misschien dat deze zucht iemand op een idee brengt en tot actie aanmoedigt. Dan krijgen we hopelijk een aantal appjes of mailtjes om eens even erover te praten. Naar Dewes of Mieke of Alice of Harry. (Zie onder)
Nu zijn we bijvoorbeeld naarstig op zoek naar € 3.000 voor een onderdeel van de schooluniformen. Als die nu worden besteld, worden ze nog op tijd voor het nieuwe schooljaar bezorgd. Is er een goede vriend van Mikondo die dit leest en ons een eind op weg helpt? Reserves hebben we nu niet ervoor namelijk.
WIE O WIE?
Iets anders nu. Hoe het gaat op het terrein POLE DES METIERS.
De laatste Blog is van April. Die ging toen over dat terrein dat in gebruik werd genomen, eerst voor de Naaischool.
Nu, nog geen 2 maanden later, is er met vereende krachten gezorgd voor financiering van de afbouw van dat gebouw waar inmiddels de lessen worden voortgezet, onder dak! Dank aan de bijzondere medewerking van enkele bevriende Fondsen die het onderste uit de kan hebben gehaald om snel te helpen met de laatste loodjes!
Het is zo mooi om dankzij foto's en verslagen te zien en te horen hoe tientallen jonge mensen elke dag enorme inspanningen leveren om het gebouw en het terrein op een goed doordachte manier te beveiligen!
En dat in de regentijd, als soms onbeschrijflijke watermassa's alles op hun weg naar het laagste punt zomaar zouden wegspoelen. Als niet ...
Als niet al voorzien was dat daar verdedigingswerken voor nodig zouden zijn. Diepe funderingen, rondom flink ophogen met zand en dat weer beschermen via goed gefundeerde "dijken". En het werkt!
Maandag begint voor de leerlingen van de 6e klas het landelijk examen TENAFEB.
Over een paar weken zal ANNICA uit Steenwijk namens ons allen in MIKONDO de banden kunnen versterken!
Ondertussen wordt er hier en ginds keihard gewerkt aan het prachtige project dat voor vele duizenden gezinnen een uitkomst biedt voor scholing en toegang tot werk.
Overleg Nederland - Mikondo 28 mei 2024
Noot voor supportvragen:
Appen naar Harry 0630756041 - en/of Mieke 0624866869
Alweer ruim een maand geleden dat ik terug ben uit Mikondo, maar het is net alsof ik nog niet hier geland ben. Dat komt natuurlijk doordat ik elke dag zie en hoor hoe het eraan toegaat op he nieuwe terrein van Projets Mikondo. Bijna elke dag; via beeldbellen.
Dat nieuwe terrein is geknipt voor de plannen die al lang bestonden. Voor begeleiding naar werk voor de jonge drop-outs van Mikondo.
In de afgelopen jaren heeft Projets Mikondo veel ervaring opgedaan met het begeleiden naar werk van jongens die handig zijn op het praktische vlak. Die tak van Projets Mikondo kreeg de naam ARAMBE, wat betekent: we doen het samen, met elkaar. En voor de kwetsbare meiden is er MUASI MOSALA (Meisjes die van werken houden). In een paar jaar tijds al een groot succes als opleiding naar het mooie vak van coupeuse, waar veel werk in is.
De plannen die al lang bestonden draaiden om de grote wens: meer ruimte te hebben voor vakopleidingen die nu nog her en der op kleine plekken worden uitgevoerd. De autoreparaties, de meubels, de ijzeren deuren, de kleding.Met meer ruimte en dan ook samen op een en dezelfde plek geconcentreerd, dan .. Ja dan, zouden ze ook ontwikkeld kunnen worden tot echte werkplaatsen waar je de producten kon bekijken en bestellen of kopen. Kortom: productie! En dus op den duur zelfvoorzienend!
En zomaar ineens kwam er medio 2023 een supermooie kans om een zeer geschikt onbebouwd terrein te kopen in een rustige buurt voor een zacht prijsje.
En werden we geholpen, eind 2023, om een begin te maken. Hoera! Projets Mikondo was al eigenaar van de school La Tulipe en is dat nu ook van Pôle des Métiers! En gaat snel ontwikkelen.
Dat kwam heel goed van pas, want de Naaischool moest echt weg van de gehuurde locatie aan de Hoofdstraat. Eind februari zag je de meiden zodoende voor het eerst in optocht naar de nieuwe plek.
Nog wel even behelpen, want de lessen worden nu nog bij goed weer in de buitenlucht gegeven. In de schaduw van bomen of een provisorisch dak. Ik zie hoe enorm geconcentreerd er wordt gemeten, geknipt, genaaid. Ieder aan een tafeltje, met een naaimachine, niemand zit te wachten of te niksen. Geen oog voor wat er omheen gebeurt. Geen tijd te verliezen! Ze kijken niet op of om, ook niet als het pauze is voor de mannen op de bouw voor een stevige maaltijd. Doorwerken!
Een echt passend gebouw voor de Naaischool kost tijd en geld. Daarom wordt nu eerst een bescheiden kaal lokaal in orde gemaakt om zeker te zijn van een onderdak. Maar dat wel duurzaam is en het voor van allerlei andere doelen bruikbaar is, ook later. Degelijkheid en snelheid. Gaat dat samen? Ja, maar gewoon klein beginnen! En hard doorwerken!
De buurt knapt enorm op van al die bedrijvigheid! Er leek er wel nooit iets te gebeuren, maar kijk nu eens! Zeker wel 25 of 30 jonge mannen in vier of vijf ploegen onvermoeibaar aan het sjouwen, metselen, vervoeren van kiezels, zand, water, aan het zagen en timmeren, verplaatsen, beton maken en storten, stukadoren, enz. enz. De aanvoerlijnen voel ik haast nog in mijn botten, door de autoritjes, tussen de school La Tulipe en de nieuwe locatie (te voet 20 minuten). Opgevouwen achterin een auto die in Nederland alleen nog waarde voor de schroothoop zou hebben, werd ik snel vervoerd. Over wegen en weggetjes die niet zouden misstaan als bergpaden in de Jura. Bonkebonkebonke. - "Ja, die weg gaan we nog een beetje fatsoeneren, maar eerst deze ruimte klaar, zodat de Naaischool naar binnen kan", zei Papy.
Eind Maart zien we een serie foto's op Facebook Muasi Mosala over een stage van 4 weken die plechtig afgerond wordt door Papy en Christian en Matungulu en de dames die een certificaat krijgen. - Welja, dat kon er dus ook best wel bij. Ik sta weer eens paf... Stagiaires 4 weken op dit bouwterrein? Van drie naburige scholen? Papy is geroerd om de complimenten die hij kreeg van die scholen over de hoge kwaliteit van de stage!
Zoek het op bij Facebook of Google en je ziet dat het in Frankrijk een ingeburgerd begrip is. Maar hoe heet dat dan in Nederland? Nog eens opzoeken.Ik zie dat het synoniem is van Leercentrum (Centre d'apprentissage). Het kan ook een Centrum zijn waar allerlei ambachten worden uitgeoefend. Dus ook met exposities. Je kan erheen om te gaan kijken wat er gemaakt wordt en dingen laten maken. Dus ook productiecentrum? Hoe dan ook: Ruimte voor het leren en maken en ook verkopen.
Zo zal het nu ook gauw gaan met ARAMBE alsook MUASI MOSALA. Ruimte voor Leer-Werk Projecten waardoor ook de jongens van Mikondo op weg naar goed betaald vakwerk begeleid kunnen worden. RUIMTE. Op eigen grond. Verdere ontwikkeling volgt.
Een mooie naam voor ons volgende project: Geef ze de Ruimte Voor Korte Praktische vakopleidingen - Help de kansarme jeugd uit hun achterstandspositie (Mikondo, DRCONGO)
Een tijdje terug hoorde ik op On Being een gesprek over Beautiful questions. Mooie vragen. Dat zijn vragen die je uitnodigen om iets meer te vertellen over jezelf.
Daar dacht ik aan van de week, toen mij de vraag gesteld werd: Waarom zorgen die mensen niet voor zichzelf?
" Die mensen " - daarmee doelde deze man op de mensen in Mikondo waar wij mee samenwerken om te zorgen voor onderwijs voor hun kinderen.
Ik was even perplex. Het is voor mij zo vanzelfsprekend geworden al die jaren, dat ik daar eigenlijk nooit meer over nadenk.
Maar nee dat is ook weer niet waar, want ik realiseer me toch regelmatig wat een impact het heeft dat wij ons zo uitsloven om hen te helpen.
"Het verschil dat jullie maken is zo groot, dat kan je niet eens beseffen." Je hoort het zeggen en knikt. Oh ja? Tja, dat geeft te denken.
Want de situatie van die mensen die in zo diepe armoede leven.... dat kan je je gewoon niet voorstellen. Wat dat betekent. Ook al zie je dat de huisvesting slecht is, dat de mensen nauwelijks genoeg hebben voor hun kinderen om te eten, de zware onveiligheid, de zorgen om het minimale te kunnen doen voor de kinderen... dat besef je gewoon niet. En wat je niet kan zien, maar wat de harde werkelijkheid is: er is geen toegang voor hen tot onderwijs. Dat is de werkelijkheid. Ze kunnen hun kinderen niet ergens op school krijgen. Om de kosten!
Maar dat besef ik niet ten volle. Wat dat betekent voor ouders. En dus besef ik ook niet hoe groot de verbeteringen zijn die ze met onze hulp realiseren. Blijvende verbeteringen door goed onderwijs en goede begeleiding naar werk.
Stel je eens voor, al die mensenkinderen in al die jaren, die anders aan lager wal waren geraakt omdat ze van niemand hulp kregen om te ontwikkelen.
Dat zou toch eeuwig zonde zijn als we hun hulpvraag zouden negeren?
Wat wel heel goed te zien is voor mij: de metamorfose van de accommodatie voor de leerlingen en onderwijzers van La Tulipe. Er is met al die hulp van onze achterban nu een leeromgeving waar je je niet voor hoeft te schamen.
We moeten maar eens die metamorfose beschrijven en tonen.
Maar het is lastig om tijd voor zo'n verslaglegging te nemen.
De urgenties waar we geld voor zoeken krijgen vaak voorrang. Zoals het tekort aan schoolbanken.
Zoals het grote tekort aan materialen voor de praktijklessen.
Nu hebben we net gelukkig van 2 kanten een bijdrage voor laptops gekregen. Dat werd hoog tijd. Maar wel sneu dat voor een lesuur informatica een hele klas werkt op 6 laptops....
Dus weer verder hulp zoeken daarvoor!
En zo meer.
Zo buffelen we door en de vele echte supporters van onze achterban ook! Want we maken een groot verschil!